پیوند ها
کتاب سبز - قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 8
آخر و عاقبت پرخاشگری در کودکان چرا کودکان به سوی خشونت و پرخاشگری کشیده میشوند؟ بسیاری از پژوهشگران معتقدند که خشونت در کودکان، اکتسابی بوده و پدیدهای مادرزادی نیست. کودکان تحت تاثیر رفتار، عملکرد و گفتار مادر و پدر، راه و رسم اولیهی زندگی را یاد میگیرند و مورد عمل قرار میدهند؛ چرا که پدران و مادران چه بخواهند و چه نخواهند، الگوی فرزندان خود میباشند. اگر بروز احساسها و رفتار مادر و پدر با خود، با فرزندان و با دیگران، آرام، همراه با مهر و محبت و هوشمندانه باشد، فرزندان نیز با همبازیهای خود و غریبهها رفتاری آرام و با مهر و محبت خواهند داشت. برعکس، وقتی پدر و مادر با فرزندانشان با پرخاشگری و خشونت برخورد کنند و از آنان انتظار اطاعت بی چون و چرا داشته باشند، کودکان نیز چنین رفتاری را با هم بازیها، غریبهها و افراد ضعیفتر از خود بروز میدهند. بنابراین پدر و مادر، الگو و مدل زندگی خوب یا بد کودکان خود هستند. پدران یا مادرانی که خشن، پرخاشگر و سختگیر باشند و خشونت را پدیدهای عادی بدانند، متوجه عیبها و ضررهای رفتار اشتباه خود با دیگران نخواهند بود. بیشتر پدران و مادران به رفتار خشونتآمیز و پرخاشگری فرزندان خود، به تصور اینکه مشکل رفع خواهد شد، اهمیت نمیدهند، در حالی که اگر فرزندان از کودکی، روحیهی خشن و تهاجمی پیدا کنند، به احتمال زیاد این روحیه تا آخر عمر، همراه و مشخصهی آنان خواهد بود. گروهی از پدران و مادران، ناآگاهانه و بهصورت غیرمستقیم با تحسین و تمجید رفتار خشن و تهاجمی دیگران، خشونت را در فرزندان خود ترغیب میکنند و یا تماشای فیلمهای خشن و پر زد وخورد را به فرزندان توصیه میکنند؛ یا به رفتار خشونتبار فرزندان خود اهمیت نمیدهند و یا تحت تاثیر باورهای اشتباه، معتقدند که پسران باید رفتاری جدی و خشن داشته باشند تا پیشرفت کنند. پسران و دختران
قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در جزوه باز آنی فایل را دانلود نمایید .
« پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »
![]()