فرمت فایل: ورد - Word  

کتاب سبز - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 30
تاريخ و مورخان اسلامى تا پايان دوران عباسى (1) در تاريخ بشرى، تمدن‏هايى كه تاريخ مكتوب ندارند روايت‏خود را به آيندگان اختصاص داده و تمايل چندانى به حفظ اعمال اجداد خود نشان نمى‏دهند. خلاف آن در مورد تمدن‏هاى سامى و غير سامى صادق است كه از قديم الايام در سواحل مديترانه و آسياى غربى جانشين يكديگر شده‏اند. همان طور كه پيدايش خط، تسهيلاتى را براى ثبت رفتار و مراسم انسان‏ها به وجود آورد، ويرانه‏هاى آثار باستانى نيز يادآور گذشت زمان و توالى انسان‏ها است. قرآن نيز اشاراتى به گذشته بشر دارد و نظر تاريخى خود را در چارچوب يك طرح الهى بيان مى‏كند، هم‏چنين شعر عرب به توصيف اعمال قبايل كوچك پرداخته و به آن‏ها ارج مى‏نهد. با وجود اين، اعراب مسلمان در آغاز درك تاريخى خود را نشان نداده‏اند، زيرا آن‏ها فاقد آثار مكتوبى بودند كه بتوان آن را [اثرى] تاريخى ناميد. به دليل يكدست نبودن اطلاعات ما از مناطق و دوران‏هاى مختلف، نمى‏توان فهرست كاملى از متون تاريخ‏نگارى ارائه داد. در آغاز بحث تاكيد بر اين نكته ضرورى است كه در گزينش آثار تاريخى براى بحث‏يا چاپ، همانند آثار ادبى معيار واحدى وجود ندارد. هر چند كه ارزش عقلانى يا هنرى يك اثر مى‏تواند در گزينش آن مؤثر باشد و نوشته‏هايى نيز از جهت‏سندى اهميت‏خاص دارند، اما بديهى است كه تدوين دوباره گذشته مهم‏ترين فايده يك اثر تاريخى است; به عبارتى حتى نوشته‏اى كه از ارزش حد متوسط برخوردار است، مى‏تواند مورد توجه باشد. بايد به يادداشت كه در تدوين مجدد تاريخ، نوشته‏هايى كه متضمن شاهد مستقيم‏اند نسبت‏به تاليفات متاخرتر از اولويت‏برخوردارند. (البته اين امر كه نوشته‏هاى

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در جزوه باز آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »