فرمت فایل: پاورپوینت - ppt  

کتاب سبز - قابل ویرایش ) 

تعداد اسلاید : 55
تمرین پلایومتریک 1 مقدمه پيش از بحث در مورد تمرين پلايومتريك ارايه تعريفي از مفاهيم زير ضروري است: قدرت (Strength) سرعت توسعه نيرو (Rate of force development) توان (Power) قدرت به عنوان توانايي توليد نيرو تعريف مي شود(Stone et al 2001). چون نيرو كميتي برداري است داراي اندازه و جهت مي باشد. اندازه قدرت دامنه اي از 1 تا 100 درصد دارد و عضلات درگير جهت كاربرد نيرو را مشخص مي كند. قدرت مي تواند با 4 عمل عضلاني مختلف به كار رود: ايزومتريك درونگرا برونگرا پلايومتريك فعال شدن واحدهای حرکتی عضله تمرين نكرده نمي تواند به طور كامل فعال شود (Semmler & Enoka 2000). پيامد تمرين قدرتي فعال سازي بيشتر عضله و توليد قدرت بيشتر است. همزمانی همزماني واحدهاي حركتي، مكانيزم ديگري است كه توليد نيروي عضلاني را تحت تاثير قرار مي دهد. به هنگام فعال سازي طبيعي كم شدت، واحدهاي حركتي همزمان فعال نمي شوند. اما، در صورت نياز به قدرت بيشينه، واحدهاي حركتي همزمان فعال مي شوند. همزماني در حركات پرتابي عامل بسيار مهمي است. الگوی عمل عضلانی فعال سازي درون عضلاني، الگوي ويژه فعال سازي واحدهاي حركتي در يك عضله است. درحالي كه در فعال سازي بين عضلاني، الگوي فعال سازي و ارتباطات بين عضلات مطرح است. مفهوم فعال سازي درون عضلاني، به توضيح پديده هايپرتروفي موضعي كمك مي كند (روش تمرين ورزشكاران پرورش اندام) (Antonio 2000). نكته: الگوهاي فعال سازي درون عضلاني و بين عضلاني با هر تغيير بسيار كوچك در الگوي حركت تغيير مي كند؛ مانند اعمال برونگرا در برابر درونگرا و يا تغيير سرعت (Semmler & Enoka 2000). بنابراين؛ انتخاب حركات براي تمرين قدرتي/تواني بايد ويژه مهارت ورزشي باشد. چون بهبود در كارآيي فعال سازي درون و بين عضلاني موجب افزايش هماهنگي در اجراي مهارت مي شود. استفاده از انرژی کشسانی و بازتاب ها مكانيزم هاي بهبود عمل درونگرا در عمل پلايومتريك: استفاده از انرژي كشساني يك بازتاب كششي بهينه سازي طول عضله بهينه سازي عمل عضله بهينه سازي الگوهاي فعال سازي عضله (Bobbert 2001). نكته: دست يابي به قدرت بيشينه، بخش درونگراي چ ك ك را افزايش مي دهد. مهار عصبي نوع واحد حركتي عوامل بيومكانيكي/آنتروپومتريكي حركت انفجاري ميزان فعال سازي افزايش در ميزان فعال سازي واحدهاي حركتي با افزايش در نيروي عضلاني ارتباط دارد. ميزان توسعه نيرو به توانايي دستگاه عصبي در فعال سازي عضله بستگي دارد. براي حركات انفجاري و تواني ميزان بالاي توسعه نيرو ضروري است. همزمانی تنش عضلانی پایین، همزمانی بسیار کوچکی رانیاز دارد. با افزایش تنش عضلانی، فعال شدن یک واحد حرکتی واحد حرکتی بعدی را فعال کرده و حرکت روان عضلانی رخ می دهد. تمرین موجب افزایش تعداد واحدهای حرکتی همزمان فعال شده می شود. همزمانی در مهارت های پرتابی نقش مهمی دارد. منحنی های نیرو-زمان منحنی نیرو- زمان درونگرا در هر تلاش دینامیک پایین تر از قدرت ایزومتریک بیشینه، اوج نیرو کمتر است. اوج نیرو و اوج میزان توسعه نیرو رابطه عکس با هم دارند. منحنی نیرو- زمان پلایومتریک حرکات پلایومتریک 3 مرحله دارد: مرحله عدم تحمل وزن یا کشش برونگرای اولیه: انرژی کشسانی تولید و در اجزاء کشسانی سری ذخیره می شود. انتقال از کشش به انقباض: مرحله گذر انقباض واقعی عضله: عمل درونگرای عضله سازگاری های تمرینی شدت تمرین ویژگی مکانیکی تمرین ویژگی تمرین: سازگاری های عملکردی ویژگی تمرین: سازگاری های عصبی ویژگی تمرین: الگوی حرکتی خلاصه ویژگی تمرین نوع تمرین تمرین پلایومتریک نوع مقاومت وزن بدن نیروهای بیرونی تیوب های کشی نوارهای کشی توپ های طبی مبنای عصبی و بیومکانیکی تمرین پلایومتریک چ ک ک اساس تمرین پلایومتریک است که 3 مرحله دارد: مرحله برونگرا مرحله انتقال مرحله درونگرا چرخه کشش (برونگرا)- عناصر انقباضی را برای چرخه کوتا شدن آماده می کند: بازتاب کششی را تحریک و فعال می کند. دوک های عضلانی که موازی با تارهای عضلانی هستند، طول و سرعت کشش را احساس کرده و به CNS منتقل می کنند CNS ایمپالس هایی را برای تسهیل انقباض بازتابی کوتاه شونده به عضله کشیده شده باز پس می فرستد. نکته: طولانی شدن مرحله انتقال بازتاب کششی را مهار می کند. اجزاء چ ک ک؛ عناصر انقباضی: میوفیبریل ها و سارکومرها عناصر غیر انقباضی: تاندون ها، بافت پیوندی اطراف عضله و تارهای عضلانی - اجزاء کشسانی سری (SEC) - تاندون ها، نیام ها و سارکولما - اجزاء کشسانی موازی (PEC) - عضلات نکته: اندام های وتری گلژی نقش مهاری در فعالیت عضله بازی می کنند. تولید نیروی پلایومتریک عوامل موثر بر کار پلایومتریک پاسخ های عصبی عضلانی به تحریکات وارده افزایش آستانه اندام های وتری گلژی کشش بیشتری را امکان پذیر می سازد. هماهنگی عصبی عضلانی موجب بالا رفتن کارآیی و تولید توان بیشتر می شود. سرعت کشش سرعی کشش مهم تر از مقدار کشش است. طراحی تمرین پلایومتریک در طراحی تمرین باید سن، وزن، سطح آمادگی، پوش سالن، نوع کفش، تکنیک صحیح، میزان پیشرفت و اهداف تمرین در نظر گرفته شود. جهت حرکت بدن - حرکات افقی فشار کمتری نسبت به حرکات عمودی بر بدن وارد می کنند. وزن ورزشکار- وزن بدن بالا فشار بیشتری بر ورزشکار وارد می کند. سرعت اجرای حرکت - سرعت بالای حرکت بالا فشار بیشتری بر ورزشکار وارد می کند. بار اضافی - اضافه کردن بار نباید سرعت حرکت را کم کند. متغیرهای تمرین حجم تمرین با مقدار اجرا شده در یک جلسع تمرین تعیین می شود. با تعداد تماس های پا با زمین در یک جلسع تمرین تعیین می شود. مبتدی ها: 75 تا 100 تماس نخبه ها: 200 تا 250 تماس تواتر تمرین - تواتر بهینه پیشنهادی 48 تا 72 ساعت استراحت برای بازیافت کامل است. سن تمرین در سنین پایین حجم و شدت تمرین باید پایین باشد. بازیافت مدت بازیافت باید طولانی باشد تا امکان بازسازی ذخایر متابولیک فراهم آید. نسبت کار به استراحت 1 به 3 و 1 به 4 مناسب است. طبقه بندی حرکات پلایومتریک پرش های درجا پرش های ایستاده پرش های عمقی جهش ها حرکات پرفشار ویژه ورزش تجهیزات مورد نیاز مخروط ها جعبه ها موانع توپ های طبی تیوب ها نمونه ای از تمرینات برای اندام تحتانی نمونه ای از تمرینات برای اندام فوقانی

قسمتی از متن بالا پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در جزوه باز آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »