فرمت فایل: ورد - Word  

کتاب سبز - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 31
تحليل شعر زمستان فصل اول مقدمه آنچه كه شعر نو را از شعر كهن جدا مي‌كند، فقط سبك و ساختار آن نيست ، بلكه محتوا و نگرش آن نيز تفاوت دارد. شاعر نو از مردم، مي‌گويد و از مسائل آنان. شاعراني مثل نيما، شاملو، فروغي، هدايت و اخوان ثالث كه در اين امر، درخشيده‌اند از بطن مردم برخاستند و براي مردم، سخن گفتند. آنچه مسلم است، شرايط اجتماعي و حوادث سياسي، بسيار بر شاعران، مؤثر مي‌باشد. اشعار اخوان ثالث كه در دوران 1320 تا 1369 سروده شده است به روشني، گوياي شرايط اجتماعي زمان خود، نابساماني‌ها، غربزدگي‌ها، استثمارشدن‌ها و بي كفايتي شاهان و دولت مي‌باشد. اخوان نارضايتي و نااميدي خويش را در تمام اشعارش، چه با زبان كهن و چه با سبك نيما، بيان كرده است. او اشعار خود را، در مجموعه‌هاي زير سروده است: ارغنون، زمستان، آخر شاهنامه، از اين اوستا، زندگي مي‌گويد اما …، در حياط كوچك پائيز در زندان، دوزخ اما سرد، تو را اي كهن بوم و بر دوست دارم و كه جانشين نام كتاب چاپ نشده اوست، كه «شوش و دوباره جهانم آه» ، بهترين آنها است. از اين اشعار، زمستان مورد نظر است و پيرامون حوادث سالهاي سرودن اين شعر، بحث و بررسي شده است. فصل دوم دوره‌هاي ادبي ايران در كتاب آقاي سپانلو، «نويسندگان پيشرو ايراني» دوره ادبي ايران به چهار دوره تقسيم شده است. * اولين دوره ، به سالهاي قبل از 1300 بر مي‌گردد كه به آن ادبيات حوزه مشروطيت نيز مي‌گويند كه داراي خصلت اجتماعي و سياسي مي‌باشد. عشق به آزادي، قانون، ترقي و انتقاد از حكومت و طبقات بهره كش، مثل مالكان و بطور كلي يك قوميت خواهي، از خصوصيات اين دوره است مثل چرند و پرند دهخدا. در اواخر دوره ناصري تفكر قانون و

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در جزوه باز آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »