فرمت فایل: ورد - Word  

کتاب سبز - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 9
پوشاك زنان: تن‌پوش زنان قاجاري، در دوره‌ي اول، ادامه‌ي تن‌پوش‌هاي دوره‌ي زنديه بود و در دوره‌ي دوم دست‌خوش دگرگوني گرديد. لباس‌هاي حرم‌سرا با لباس‌هاي كوچه و خيابان تفاوت داشت. زيرا لباس‌هاي كوچه و خيابان، تمام قسمت‌هاي بدن را از چشم مردم در گذر و نامحرمان مي‌پوشانيد. 1- پيراهن پيراهن زنان در دوره‌ي اول پيراهن نازك و يقه‌ي چاك‌داري بود كه در زير گردن، با دگمه‌اي بسته مي‌شد و تا حد ناف باز بود. پيراهن با دكمه‌اي زرين و مرواريدنشان به گردن بسته مي‌شد. پارچه‌ي پيراهن از ابريشم ظريف گلدوزي شده بود و دور يقه‌ي آن را تا سه رديف، مرواريد‌هاي كوچكي مي‌دوختند و آن را روي شلوار مي‌كشيدند. پولاك، رنگ پيراهن‌هاي ابريشمين را صورتي يا آبي گلدوزي شده ياد مي‌كند. با حاشيه‌هاي طلايي. بلندي پيراهن زنان، كمي پايين‌تر از كمر مي‌باشد و گاهي تا باسن مي‌رسد. در دوره‌ي دوم، پيراهن‌ها تنگ و كوتاه بودند و معمولاً آن‌ها را از پارچه‌ي گازيا ململ سفيد كه زردوزي يا نقره‌دوزي مي‌شد مي‌دوختند. آستين‌هاي پيراهن بلند بود و تا مچ دست مي‌رسيد و با دكمه‌هاي ريزي باز و بسته مي‌شد. چاك سينه كوتاه‌تر بود و شكل يقه به يقه‌ي عربي تغيير شكل داده بود. 2- دامن دامن از تن‌پوش‌هايي است كه در اين دوره رواج يافت. در دوره‌ي اول سلطنت قاجاريه، بلندي دامن زنان در مدت كوتاهي بسيار بلند بود. ولي در دوره‌ي دوم كه از اواخر حكومت ناصرالدين شاه شروع شد، دگرگوني چشم‌گيري در پوشش زنان به وجود آمد كه آن تبديل دامن‌هاي بلند به تنبان و شليته بود. دليل آن علاقه‌ي ناصرالدين شاه به دامن‌هاي بالرين‌هاي اروپايي بود. ابتدا در حرم‌سرا و سپس در خانه‌هاي اعيان و شاهزاده خانم‌ها رواج يافت. رنه دالمافي مي‌نويسد كه زن ايراني در خانه از 2 يا 3 دامن كوتاه استفاده مي‌كند و اين تقليدي است از دامن‌هاي كوتاه رقاصه‌هاي اروپايي كه بر روي هم قرار مي‌گيرند و زيرجامه يا تنبان مي‌شود: دامني كه روي

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در جزوه باز آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »