فرمت فایل: ورد - Word  

کتاب سبز - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 21
مقدمه واژه ارزن در مورد محصولات مختلف علفي به كار مي رود كه بذرهاي آن براي مصرف انسان يا تغذيه حيوانات اهلي برداشت مي شود . سورگوم را در بسياري از قسمت هاي آفريقا و آسيا ، ارزن قلمداد مي كنند و ذرت جارويي تحت عنوان ارزن جارويي در استراليا شناخته مي شود . در مقايسه با ديگر غلات دانه ريز ، ارزن به طور معمول مناسب خاك هايي با حاصل خيزي كمتر بوده و در شرايط نامناسب مانند گرماي شديد و بارندگي كم ، رشد مي كند . و به فصل رشد كوتاه تري نياز دارد . در بين غلات ، ارزن بيشترين كارآيي مصرف آب را داراست ( جدول 1) . اگر چه ، عملكرد ارزن در خاك هاي حاصل خيز كمتر از عملكرد ذرت و حتي سورگوم است ، ولي در خاك هاي شني با محدوديت آب ، نسبت به ذرت و سورگوم برتري دارد ، بنابراين براي تهيه غذا و علوفه در شرايط حاد قابليت بالايي دارد . اگر به طور مناسبي مديريت شوند علوفه اي با عملكرد بالا و كيفيت خوب توليد مي كند و از نظر عناصر غذايي موجود در دانه غني است . براي نمونه ارزن مرواريدي ميزان پروتئين و لايسين بالاتري نسبت به ذرت دارد . ارزن ها در ايران محصول اصلي به شمار نمي آيند ولي در بسياري از قسمت هاي آسيا ، آفريقا ، چين و ايالات شوروي سابق از محصولات اصلي و مهم هستند . ارزن براي تهيه علوفه و دانه كشت و كار مي شوند و هنگامي كه هدف از كشت ،  توليد دانه باشد جزء غلات به شمار مي آيند . در برخي كشورها از جمله ايران به دليل اهميت زياد گندم ، جو و برنج ، از اهمي چنداني به عنوان غله برخوردار نيست و به دليل محدوديت هاي منابع آبي ، وضعيت جوي ، ارزن ها مي توانند به عنوان استفاده در تناوب هاي زراعي ، محصولات علوفه اي ، محصولات پوششي اهميت ويژه اي پيدا كنند . رايج ترين ارزن هاي مورد كشت در ايران عبارتند از : رقم هاي دم روباهي ، ارزن معمولي و رقم هاي ارزن

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در جزوه باز آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »