فرمت فایل: ورد - Word  

کتاب سبز - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 26
ابليس از لحاظ لغوي در اعلام قرآن: در مورد لفظ ابليس سخنهاي فراوان در كتب مختلف اعم از فرهنگهاي اسلامي، دائره المعارفها و لغت نامه‌هاي مختلف فارسي و عربي ........ به ميان آمده است و هر يك ريشه ان لغت را در جايي و زباني جستجو نموده اند گفته‌اند كه ابليس از لغت يوناني Diabalos گرفته شده است و كلمة Diable در زبان فرانسه و Devil در زبان انگليسي از همين ريشه گرفته از Diable در زبان يوناني به معني تمام و مختصري است. ابليس غالباً به صيغة جمه استعمال شده و در رسالة «پولس» به بوتيموتاوس» كلمة ابليس با معاني گوناگون ولي نزديك به هم استعمال گرديده است. در انجيل، باب شانزده آية 23 «پطرس» ابليس ناميده شده و همچنين در انجيل يوحنا باب ششم آية 70 هب «يهودا» خطاب ابليس شده است اين دو مورد، ابليس تقريباً‌جنبة عمليت دارد و به اعتبار شرارت دائم يا موقت، مجازاً نام ابليس بر آنها اطلاق گرديده است. ابليس از لحاظ لغوي در قاموس المحيط: ابليس به تحريك، كس است كه خير ونيكي نزد او نباشد يا كسي است كه از او شرو بدي به مردم برسد و «ابلاس» به معني يأس است و ابليس نيز از اين كلمه مشتق است و شايد ابليس كلمه عجمي باشد. جواليقي در«المجرت» مي نويسد، ابليس عربي نيست، هر چند برخي آنرار عربي و از اصل در «ابلاس» پنداشته اند زيرا اگر عربي بود ممنوع المصرف نمي‌شد. ز فخري صاحب لسان العرب به اعجمي بودن ابليس تصريح كرده و جمع ابلاس مانند اسمهاي اعجمي ديگر بر وزن «فعاله» به كار مي رود و «اباسه» هموزن با«فراغنه» و قياسده و اكاسده است. ابليس در لغت نامة دهخدا نام خاص (عَلَم) براي موجودئ كه از فرمان خدا سرباز زد و از درگاه رانده شد . نيز اسمي عام براي شياطين دربارة ابليس از ديدگاههاي مختلف مي توان در زبانهاي مختلف ريشه يافت لغت

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در جزوه باز آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »