فرمت فایل: ورد - Word  

کتاب سبز - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 23
انتقادگري و انتقادپذيريدر حكومت علوي سيدمهدي موسوي كاشمري
مقدمه
مفهوم انتقاد
عيب جويي و انتقاد
نهي از منكر و انتقاد
فلسفه انتقاد
ارزش و جايگاه انتقادگري
نقد حاكمان
تفاوتهاي اساسي نقد حاكمان و مردم
نقدپذيري حاكمان
انتقاد از حاكمان و امنيّت ملّي
مرز انتقاد و توطئه در حكومت علوي
علل فراخواني علي(ع) به نقد حكومت خود
 مقدمه امروزه، يكي از جدّي ترين مسايل فلسفه سياسي، نقش مردم در تعيين نوع و هدايت سمت و سوي حكومت است. حضور مردم در صحنه سياسي، نمادهاي گوناگون دارد كه از مهمترين آنها، حضور نقادانه و جست و جوگرانه مردم در نوع رفتار و منش مسؤولان حكومتي است. بشر ِجايزالخطاء اگر به حال خود واگذارده شود، آن چنان در تهاجم ِانواع ِعوامل ِفساد، خودباخته مي شود كه گاهي بي آن كه خود بفهمد، در كمند شيطان گرفتار آمده و در عين حال، در پندار خود، خويشتن را راه يافته مي يابد. خطر اين گونه مردمان، اگر در پستهاي حكومتي قرار گيرند، صد چندان است. به گفته امير مؤمنان عليه السلام: "فليست تصلح الرعيّة الّا بصلاح الولاة"؛ [1] صلاح و فساد امت، به صلاح و فساد حاكمان منوط است. هر چه دستگاههاي كنترل كننده فساد قدرت، زيادتر باشد، ضريب امنيت معنوي و صلاح واليان بيشتر خواهد بود و شايد بر پايه همين فلسفه است كه خداوند، با اين كه خود، براي ثبت اعمال بندگان، كافي است و نيازي به مراقبي ديگر نيست، فرشتگان و جوارح را نيز مراقب رفتار آنها قرار داده است. در دعاي كميل آمده است: "و كُلُّ سيّئةٍ أمرْتَ بإثباتها الكرام الكاتبين الذين وكّلتهم بحفظ ما يكون منّي و جعلتهم شهوداً عليّ مع جوارحي و كنتَ أنْتَ الرّقيب عليّ من ورائهم

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در جزوه باز آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »